Flogopit jest członkiem mały rodzina grupowa minerałów krzemianów warstwowych. Kolor jest żółty, zielonkawy lub czerwono-brązowy. Jest to magnezowy element końcowy biotyt stabilna seria odpowiedzi o wzorze chemicznym KMg3AlSi3O10 (F, OH) 2. Żelazo zamienniki magnezu w zmiennych ilościach, głównie do bardziej powszechnego biotytu o wyższej zawartości żelaza. Jeśli chodzi o identyfikację fizyczną i optyczną, ma większość cech biotytu.

Szeroko rozpowszechniony członek grupy miki, występujący szczególnie w krystalicznych, dolomitowych marmurach związanych z spinel, diopside i członkowie organizacji chondrodytowej. Zdefiniowany ponownie jako członek rezygnacji OH przez Podkomisję ds. Miki IMA w 1998 r.

Może dodatkowo zmienić na wermikulit.

Imię: Z greckiego oznaczającego ognisty, odnoszący się do często spotykanego czerwonawego odcienia.

Stowarzyszenie: dolomit, kalcyt, diopside, tremolit, scapolit, vesuvianite, apatyt, tytanit, epidot, oliwin, augit, magnetyt.

Polimorfizm i serie: 1M, 2M1 ; politypy 3A; tworzy szereg z biotytem

Grupa Mineralna: Grupa Miki

Krystalografia: Jednoskośny; pryzmatyczny. Zwykle w sześciobocznych płytkach lub w zwężających się pryzmatycznych kryształach. Kryształy często duże i grube. Występuje także w masach liściastych

Flogopit Skład: Uwodniony magnez potasowy aluminium krzemian, KMg2Al2Si3Oio(OH)2. Zwykle zawiera około 3 procent fluoru i trochę żelaza.

Funkcje diagnostyczne: Charakteryzuje się mikowym dekoltem i żółtawo-brązowym kolorem. Wyróżnia się moskiewski przez rozkład w kwasie siarkowym i z biotytu przez jaśniejszy kolor. Jednak niemożliwe jest dokonanie ostrego rozróżnienia między biotytem a flogopitem.

Flogopit Zastosowania: Podobnie jak w przypadku muskowitu; głównie jako izolator elektryczny.

Właściwości chemiczne

Klasyfikacja chemiczna Krzemiany warstwowe, mika
Formuła KMg3(AlSi3O10)(F,OH)2
Typowe zanieczyszczenia Mn, Ba, Cr, Na, Ti, Ni, Zn, Ca, Li, Rb, H2O

Właściwości fizyczne flogopitu

Kryształ nawykiem Tablicowe, łuszczące się masy, rzadko doskonałe tabletki fenokryształowe
Kolor Brązowawo-czerwony, ciemnobrązowy, żółtawo-brązowy, zielony, biały
Smuga Biały
Połysk Szklisty, perłowy
Łupliwość Idealny na {0001}
Przeźroczystość Przezroczysty, półprzezroczysty
Twardość Mohsa 2 - 3
System krystaliczny Jednoskośny
Wytrwałość Elastyczne
Gęstość 2.78 – 2.85 g/cm3 (zmierzone) 2.79 g/cm3 (obliczone)
Złamanie Mikowy
Inne cechy Fluorescencyjny

Właściwości optyczne flogopitu

Kolor / Pleochroizm Statystyki
2V: Obliczono: 16° do 20°
Wartości RI: nα = 1.530 – 1.573 nβ = 1.557 – 1.617 nγ = 1.558 – 1.618
Twinning Bliźniacze składy
Znak optyczny Dwuosiowy (-)
Dwójłomności δ = 0.028 - 0.045
Ulga Umiarkowane
Dyspersja: r < v odrębny

Występowanie flogopitu

Flogopit występuje jako produkt metamorfizmu w krystalicznych wapieniach magnezowych lub marmurach dolomitowych, występuje także w serpentynowy. Rzadko spotykany w skały magmowe. Godne uwagi miejscowości znajdują się w Finlandii; Szwecja; Campolungo, Szwajcaria; Cejlon; Madagaskar. W Stanach Zjednoczonych spotykany głównie w hrabstwach Jefferson i St. Lawrence w stanie Nowy Jork. Występuje obficie w Kanadzie, w Ontario, w North i South Burgess oraz w różnych innych miejscach w Ontario i Quebecu.

Dystrybucja

Niektóre lokalizacje dobrze skrystalizowanego materiału obejmują:

  • W USAz Antwerpii i Natural Bridge, Jefferson Co. oraz Edwards i Pierrepont, St. Lawrence Co., Nowy Jork; z Franklin, Sussex Co., New Jersey.
  • W Kanadzie duże kryształy z kopalni Lacey w Frontenac Co. oraz w North i South Burgess Townships w Ontario; z okolic Perkin's Mills i innych miejsc w Gatineau Co. w Quebecu.
  • W regionie Slyudyanka, w pobliżu jeziora Bajkał, Syberia, Rosja.
  • W pobliżu Feset w Norwegii.
  • Z Campolungo, niedaleko St. Gotthard, Ticino, Szwajcaria.
  • W Val di Fassa w Trydencie-Górnej Adydze oraz na Monte Braccio w Val Malenco w Lombardii we Włoszech.
  • Z Saharakary i Ampandrandava na Madagaskarze.
  • W Anxiety Point, Nancy Sound, Nowa Zelandia.

Referencje

  1. Bonewitz, R. (2012). Skały i minerały. wydanie 2. Londyn: Wydawnictwo DK.
  2. Dana, JD (1864). Podręcznik mineralogii… Wiley.
  3. Handbookofmineralogy.org. (2019). Podręcznik Mineralogia. [online] Dostępne pod adresem: http://www.handbookofmineralogy.org [dostęp: 4 marca 2019 r.].
  4. Mindat.org. (2019): Informacje o minerałach, dane i lokalizacje. [online] Dostępne pod adresem: https://www.mindat.org/ [dostęp. 2019].A